Wi harrn ok dumme Tüch vöör. Wenn dat rutkeem geev dat veel Schimp. Sitten wi hüüttodaags alle tohoopen un vertelln, spickeleert uns Mudder oft un seggt: „Ach, dat weern Ih?“ Gegensietig hebbt wi uns ok trietst un tribuleert Stocken uns de Kaams vun Hagebutten in de Nack, dat joke bannich. Opa sä denn: „Wullt Ih ju mal schicken!“ Wi sünd ok gern mit Rad dörch de Gegend peest oder legen an de Wall un plierten na de Vögeln. Haarn wi een Sünnenbrand, woom wi mit suure Melk oder Melkfett inschmeert Harm wi een Stehen oder wat anners in de Föodpedd, keem Brennspritt baven op. Bi Hitten kletterten wi buuten in de Waterwann, Sprung in de Graaf, in de Waterlösung un äs wi grötter weem gungen wi na de Auto baden. Nebenbi fungen wi mit Handdook un Weckglas Stichlinge un Kaulquappen. Wi müssen aver ook veel helpen. Dorto höre dat Afwaschen na de Kaffee. Bookwetengrüüt kaken. Bratkantüffel un Grütt geev dat jede Avend un morms Klottengrütt. Umschiffs müssen wi mit op de Koppel to Waterpumpen. De Köh möten wenn se umjacht woorn. Kaninkenkruut plöcken un de Kaninken missen.

In de Gaarn kreeg jerdereen een Busch roode Johannisbeern, Soltebeern un Stickelbeern to plöcken. Oma seet binnen to afstreven un afnibbeln. Erdbeern un Rhabarber worrn torecht makt. Arfen utpuultWaßbohnen un Stangenbohnen nibbelt un in Gläser maakt. Snibbelbohn keem ok ganz in een groote Toonpütt, jede woor engelt mit een Dook afwischt, Schicht um Schicht woor düchtig insoldet. Mit een Teller woor altens afdeckt een Stehen keem baven op.

Unse weer een Gletscherkoppsteen, de hüüt in de Dörpsteensammlung to sehnis.

Wi plöckten Kaßbeern, Fleederbeern, Mirabellen, Plummen, Beern, Appeln un Brommelbeern oder sammelten de ünner de Böörn. Oberkohlrabi, roode Beete, Wuddeln, Gurken un Kürbis maakten wi torecht to inmaken. De Kürbiskaarns woom in de Backavent dröögt. Wi knabberten de Kaams gerne. Unse Mudder stunn oftins bit in de Nacht an de Heerd maake Saft un sette de Weckketel över dat Füür. Unse Vadder droog allens na buten an de Norderdöör to afköhlen. Doma keem dat in de Spieskamer. Radieschen, Mangold (Buurnspargel) un Salat keem nur frisch op de Tisch. Suppenkruut bleef bit to de Frost buten. Ik heff dat schon mal seggt: De Sommern weem hitter äs hüüt. Denn geev dat immer wat reediget to Middag. Nüe Kantüffeln mit Petersiliensoß un Schink, Bratkantüffeln un Presskopp oder Suurfleesch, roode Grütt, Erdbeern mit Melk oder Bottermelk un Twieback.

Jede Wochenenn un dat weer schlimm, müssen wi de Goomweege un de Hoffplatz hacken un harken. Wi strevten uns dorbi, dormit wi ok noch speelen kunn. Avendsdrapen wi Kinner uns bi een bestimmte Melkkannenbock. Dor seeten wi alle tohoopen um to singen un to schnacken. Wenn de Daag toenn gung woorn wi rinprahlt. Wuschen hebbt wi uns gau in een Schöttel in de Waschköög. Sünnavends woor badet. De Lüddste toeerst Een Tinnwann keem op twee Stöhle in de Köök. Warme Water woor infüllt Mit Keemseep worm wi afseept. Besonners woor na Hals un Ohrn keken. De Fööt worm mit een Bimssteen schruppt. Dat Hoorwaschen weer immer een besondere Ackewars. De Seep brenne bannig in de Oogen. Wi kneepen se tohoopen un eerst bi'd afdrögen maakten wi se wedder op. Nu worrn noch mal Ohm un Nägel mit een Bubinadel nopuult un de Haar fein kämmt Dann kreegen wi Nachtüüch an un dat gung in de Puuch. So keem wi alle veer an de Reeg. Twischenin worr immer mal een Schwupp hitte Water nakippt. Ik glöv de letzte kreeg männichmal een „Moorbad“.