Op Platt: Schõõn, dat dat di gifft.

Titel und Untertitel

Schõõn, dat dat di gifft.

Mein Beitrag
Ersteller und Datum

Erstellt von Sabrina Böhmer am 07.11.2015
Zuletzt bearbeitet am 07.11.2015

Autor dieses Beitrags

Ellen Gabriele Hansen

Haupttext

Ach lewe Oma , dat weer so           

schõõn ,mit di op Fohrradtour to gõõn.  

So snackt mien Enkel vun sõben Johrn                 un lockt mie rut ut mien Goorn. Wi packt uns denn Korf mit Leckereen vull, ook de Deek neehmt wi mit de bunte ut Wull.                         Dõrch denn Wald gūng dat denn na'n Segelflugplatz hin, dor weer denn de erste Paus fõõr een Picknick binn. De Fleeger ,see landen un starten as dull, wi harrn intwischen unsen Buuk mit Leckereen vull. Wi swingt uns op Rad un aff gūng de Foohrt, heen na unsen Tierpark,             denn dor heppt wi'n Duuerkort. De Iisbeern weern uns erste Station un wi harrn dat Gefõõhl, see kennt uns schon. Wi dull dūggern see           int Water ūnner, kūmmt mit een Ammer op de Nees wedder hoch un dūggert em wedder rūnner. So hebbt wi een ganze Tied lang seeten               un de anner Tiern fast vergeeten.                     Ick harr dat Gefõõhl, mien Leonard kunn hier stūnnenlang bleeven, doch langsam vertrock sick de Sūnn ann Heeven. Een kotten Besõõck           noch bi de Aoppen ,Ottern un de Seehunnen,       to snell vergoon so schõne Stunnen.                   Wi swingt uns wedder op Rad un pett in de Pedool, beet mien Enkel halt mookt võr een Steendenkmool. Wat is denn dat fõr                     een Mann ut Steen, denn heff ick joa noch           nie nich seen. Rūbezahl is sien Noom, he schall de Lūūt, de hier woahn , erinnern , dat he ut eer verlorne Heimat koammt. Dūsse Siedlung hier hett de Flūchtlinge ut denn Osten opnohm, in eer ole Heimat kunn see nah denn Krieg nich mehr woahnen. Ook ick ,diene Oma hett hier wedder'n Heimat funn, ick heff hier verleeft veele schõne Stunn. Wi setten uns op de Wulldeek daal, dor seggt mien Leonard op eenmool: (He drūck mie ganz dull, sien Haart schien ganz vull) Oma ,de Krieg weer nich schõn, aver ,wenn hee nich west weer , harr ick DI ,NIE NICH SEHN !      

 

 

Viellicht kunn de hūtigen Flūchtlinge in een poor Joahrn åhnliches beleevn.                  

Ick finn de Wõõr vun mien Enkel to un to schõõn.    

Bilder
Bewertungen
Wie anschaulich finden Sie diesen Beitrag?
1 2 3 4 5 Bewertungen: 0Jetzt bewerten
Wie informativ finden Sie diesen Beitrag?
1 2 3 4 5 Bewertungen: 0Jetzt bewerten
Weitere Informationen
Jahr

2012

Schlagwörter (passend zum Thema des Beitrags)

Flucht

Pinnwand

  • Auf dieser Pinnwand wurden noch keine Einträge hinterlassen.

Hier anmelden

Sie sind noch kein Mitglied der Community?

Jetzt beteiligen

Jetzt einen Beitrag verfassen